ταριφοπατάκι με ...ψυχή!

   

     Μπορεί να με θεωρείτε "άψυχο πράγμα", αλλά την εκτίμησή σας μου την δείχνετε, αφού έρχεστε καθημερινά σε ...στενή επαφή μαζί μου!
Ξέρω ότι όσο και ...ποταπό να με θεωρείτε, πάντα με φροντίζετε και μάλιστα μερικοί από εσάς πολύ συχνά!
Την αξία μου και την πρακτικότητά μου κανένας δεν μπορεί να μου την κλέψει!
Είμαι γεννημένο για μεγάλα πράγματα. Με πλένουν, με καθαρίζουν, με ομορφαίνουν, με γυαλίζουν και κάθε μέρα γίνομαι όλο και πιο απαραίτητο! Και χρόνια τώρα, όχι μόνο έχω καθιερωθεί σε κάθε δάπεδο αυτοκινήτου, αλλά δεν εκλείπω πλέον από κανένα!
Φυσικά, δεν είμαι άλλο, από το πατάκι του αυτοκινήτου σας...
Γνωρίζω πολύ καλά, ότι ούτε ένας από εσάς δεν έχει διανοηθεί ποτέ να μην με έχει στο αυτοκίνητό του! Σας είμαι απολύτως απαραίτητο! Παραδεχτείτε το!
Ξέρω, επίσης, ότι, σπάνια αναφέρετε το όνομά μου, καθώς στις μέρες μας τη δική μου θέση την "έκλεψαν" οι μοκέτες, λόγω ευκολίας κυρίως. Όμως, οι μοκέτες παρότι έκλεψαν την αίγλη μου, ποτέ δεν κατάφεραν να πάρουν την πρακτικότητα μου!
Είμαι διαχρονικό, με αγαπάτε και ας μη το λέτε, με πλένετε, με τινάζετε, με γυαλίζετε και με ...πατάτε με ευχαρίστηση, επειδή σας προσφέρω σιγουριά και καθαριότητα!
Είμαι κατασκευασμένο από καουτσούκ (καλά εσείς νομίζεται ότι είμαι πλαστικό... αλλά είστε άσχετοι) και γι'αυτό είμαι πολύ ανθεκτικό!

      Και αν νομίζετε ότι δεν έχω ψυχή ...κάνετε λάθος! Το αφεντικό μου, κατάφερε και μου έδωσε ψυχή και νά'μαι σήμερα εδώ, να σας αυτοπαρουσιάζομαι...
Ξέρετε τι έχουν δει εμένα τα μάτια μου, τι έχουν ακούσει τα αυτιά μου, τι έχει μυρίσει η μύτη μου και τι έχει γευτεί το στόμα μου και τι έχει αισθανθεί το κορμί μου? Έχετε ξανακούσει ...πατάκι να λέει την ιστορία της ζωής του?
Ας είναι καλά τ'αφεντικό, που μού'δωσε αυτή την ευκαιρία ...και γώ ...χαλί να γίνω να με πατήσει ...που λέει ο λόγος, δηλαδή! Σιγά μη γίνω και Μπουχάρα να με δείχνει στη τηλεόραση η κάθε Μιραράκη και νά'χω το κάθε Πακιστανό να με διπλώνει και να με ανασκολοπίζει! Τους πακιστανούς τους έχω μόνο να με πλένουν στα βενζινάδικα και να με απλώνουν στη λιακάδα να κάνω την ηλιοθεραπεία μου, στεγνώνοντας!

     

Ως πατάκι, που σέβεται τον εαυτό του λοιπόν, έχω ιερή υποχρέωση να σας γνωρίσω την πορεία μου, την ιστορία μου και να σας πω μερικές από τις εμπειρίες μου!  Πρέπει να με γνωρίσετε όσοι δεν με ξέρετε καθόλου και ακόμη καλύτερα όσοι με ξέρετε λίγο.

      Το σόι μου είναι σαν τα σκυλιά... εκατοντάδες ράτσες, είδη, υποείδη, μπάσταρδα και ...κινέζικα! Εγώ όμως είμαι ανώτερης κλάσης... Φτιαγμένο στη Γερμανία, παρακαλώ! Με φτιάξανε εξαιρετικά ανθεκτικό επειδή λέει θα με πατάνε πολλοί μέσα στο ταξί... Αυτό δεν μου άρεσε και πολύ όταν το άκουσα... αλλά δεν είχα επιλογή! Χάθηκε ρε γαμώτο να είμαι πατάκι σε λιμουζίνα? Αλλά μου έλαχε σε ταξί... Ταριφοπατάκι, με άλλα λόγια!
Με είχαν μέσα σε ένα μαγαζί και είχαν κολλήσει επάνω στο κορμί μου ένα αυτοκόλλητο που έγραφε: "ΑΝΤΙΣΤΑΤΙΚΟ - ΚΑΛΑΙΣΘΗΤΟ - ΑΝΤΙΒΑΚΤΗΡΙΔΙΑΚΟ - ΑΝΤΟΧΗΣ - ΕΥΚΟΛΟ ΚΑΘΑΡΙΣΜΑ". Ευτυχώς ήρθε το αφεντικό, έδωσε κάτι ευρώ σε εκείνον τον αγροίκο που με είχε όλη μέρα μες τον ήλιο και έλιωνε η κόλλα από το αυτοκόλλητο επάνω μου και με αγόρασε!
Με πήρε το αφεντικό, με καθάρισε προσεχτικά και με έστρωσε με μεγαλοπρέπεια ...ας είναι καλά ο άνθρωπος! Να σας πω την αλήθεια στην αρχή δεν μου άρεσε... Αλλά μετά συνήθισα! Έχω και καλό αφεντικό. Δεν έχω παράπονο! Μετά από κάθε διαδρομή που κάνει, σταματάει δεξιά με σκουπίζει, με γυαλίζει και με έχει έτοιμο για τον επόμενο πελάτη που πρόκειται να με πατήσει! Τα πάμε καλά οι δυό μας! Με πάει και σε κάτι πακιστανούς, εκεί σε ένα βενζινάδικο και με πλένουν με τη πίεση 2-3 φορές την εβδομάδα! Αχ το λατρεύω αυτό το μπάνιο... Είναι γαργαλιστικό, ανακουφιστικό και μετά με αρωματίζουν κιόλας με διάφορα σπρέι και μοσκοβολάω!

      Έχω πολλά περιστατικά να σας διηγηθώ, αλλά θα περιοριστώ μόνο σε όσα μου έκαναν εντύπωση...
Θυμάμαι στις αρχές που το αφεντικό με είχε στρώσει κάτω, μπαίνει μια κυρία, μεγαλούτσικη... εκεί γύρω στα 65.... λέει στο αφεντικό "πάμε στην Ομόνοια". Μετά από λίγο αισθάνομαι ότι βγάζει το παπούτσι της και άρχισε να με πατάει ξυπόλητη... ήταν και ιδρωμένα τα πόδια της... και είχε και δύο σκληρούς κάλους... Γιαααχχχ!!! "Τι με πέρασες κυρά μου? Κουρελού?" της είπα... Χαμπάρι αυτή! Τα πόδια της μυρίζανε όμως απαίσια! Το κατάλαβε και το αφεντικό φαίνεται και άνοιξε τα παράθυρα να πάρω αέρα (ή να πάρει και αυτός? Ποιός ξέρει?)... Αυτή τότε πρέπει να το κατάλαβε και ξανάβαλε το πόδι της μέσα στο παπούτσι... Έτσι με απάλλαξε από το σκληρό της κάλο και τα ιδρωμένα πόδια της! Ευτυχώς το αφεντικό το κατάλαβε και όταν κατέβηκε αυτή, το αφεντικό με έπλυνε με βρεγμένο πανί και συνήλθα!

      Πριν ένα χρόνο, ένας απαίσιος πελάτης, αφού ρώτησε το αφεντικό αν μπορεί να καπνίσει, και το αφεντικό θέλησε να του κάνει το χατίρι (επειδή του είχαν πει ότι είναι V.I.P.) το του επέτρεψε, αυτός άρχισε να ρίχνει τις στάχτες επάνω μου και ενώ ήδη είχα αρχίσει να ενοχλούμαι, ξαφνικά ένοιωσα ένα αφόρητο πόνο επάνω στο ευαίσθητο δέρμα μου... Ο βλάκας δεν πρόσεξε και η καύτρα του τσιγάρου του έπεσε επάνω μου και μου έκανε ένα σημάδι που θα το έχω για το υπόλοιπο της ζωής μου! Μετά άκουσα το αφεντικό να λέει στο τηλέφωνο ότι η καύτρα του ίδιου πελάτη του είχε κάψει και το κάθισμα...  Και ο "γύφτος" που το έπαιζε και V.I.P. έκανε τη πάπια και δεν είπε τίποτα..

      Αλλά, έχω και τα τυχερά μου... Δεν μπορώ να πω! Το αφεντικό καμιά φορά βάζει "πιπίνια" στο ταξί... εκεί να δείτε γλέντια! Μπήκε τις προάλλες μια δίμετρη "μοντέλα" με ένα μίνι μέχρι τον αφαλό της! Φόραγε κάτι 12ποντα στιλέτο... σαν να περπάταγε επάνω σε σκαμπό ήταν! Το παίζουν άνετες στο δρόμο, αλλά στην πρώτη ευκαιρία "πετάνε" τα "σκαμπό" για να ξεπιαστούν τα πόδια τους... Και η καβάτζα, ανάμεσα στα πίσω με τα μπροστινά καθίσματα που είναι και πίσω από τη πλάτη του αφεντικού είναι ότι πρέπει, αφού δεν τους βλέπει κανείς... εκτός από μένα βέβαια! Σε λίγο πέταξε τη τακουνάτη αμφίεση της και γρήγορα παραδόθηκε στην αγκαλιά μου! Μωρό μου πάτα με, βύθισε τα  τρυφερά μυρωδάτα πατουσάκια σου μέσα στο κορμί μου, της φώναζα! Πω πω ...ποδολάγνο με έχει κάνει αυτό το αφεντικό με αυτές που μου φέρνει εδώ μέσα! ...Και παίρνω και το μάτι μου, αφού η θέα προς τα μπουτάκια τους είναι απεριόριστη! Δεν γίνεται ρε αφεντικό να παίρνεις μόνο τέτοιες για πελάτισσες, αναρωτήθηκα?

      Δεν σας λέω όμως άλλα τέτοια "πιπεράτα" περιστατικά, επειδή φοβάμαι ότι αν το μάθει το αφεντικό ότι μιλάω τόσο πολύ θα με στείλει στην ανακύκλωση και με βλέπω να γίνομαι αντιολισθητική πούδρα για γάντια καουτσούκ!

      Μια άλλη άσχημη στιγμή θυμάμαι ένα βράδυ που το αφεντικό πήρε ένα ζευγάρι... Αυτός φόραγε μαύρο παντοφλέ παπούτσι και αυτή κοντό γοβάκι. Κάθισαν για λίγο μέσα στο ταξί και όταν κατέβηκαν μια πολύ άσχημη μυρωδιά έκανε το αφεντικό να σταματήσει και να αρχίσει να ψάχνει, για να δει από που προέρχεται αυτή η απαίσια μυρωδιά. Και το βρήκε γρήγορα. Ο τύπος με μαύρο παντοφλέ παπούτσι είχε πατήσει αυτό που είχε αφήσει στο πεζοδρόμιο ένας σκύλος και το αφεντικό το έλεγε "σκύλοσκατο"! Δεν ήξερα τι ήταν, αλλά με είχε λερώσει άσχημα και μύριζε πολύ απαίσια, μέχρι που με πήγε το αφεντικό στους πακιστανούς και με έπλυνε με την πίεση! Μετά με πασαλείψανε με εκείνο το σπρέι που με κάνει γυαλιστερό και μοσχομυριστό!

      Αλλά την πιο οδυνηρή περιπέτεια την έζησα, όταν τρεις πολύ μελαχρινοί άντρες, που έμοιαζαν σαν τους Πακιστανούς του βενζινάδικου, μπήκαν μέσα στο ταξί. Δεν ήταν μόνο το γεγονός ότι από μόνοι τους ...σκυλοβρώμαγαν και ειδικά εκείνα τα σανδάλια που φόραγαν ήταν εντελώς αφόρητα για τη μύτη μου, αλλά παρατηρούσα εδώ και ώρα εκείνον το τύπο που καθόταν πίσω δεξιά και είχε σκύψει και ακουμπούσε το κεφάλι του στο μπροστινό κάθισμα, από την στιγμή που μπήκε μέσα! Μάλλον για μεθυσμένος μου έκανε... Αν και όλη την ώρα είχε το πρόσωπό του απέναντί μου, δεν με κοίταγε επειδή είχε τα μάτια του κλειστά... Ξαφνικά όμως τα άνοιξε, αλλά άνοιξε και το στόμα του και άρχισε να ξερνάει απο μέσα του απίστευτες ποσότητες κάποιου γλοιώδους και βρωμερού υγρού που το αφεντικό το είπε "εμετό"! Γιαααχχχ....!!! Πλημμύρισα ολόκληρος με αυτό το απαίσιο υγρό, που είχε μαζεμένες όλες τις άσχημες μυρωδιές του κόσμου! Το αφεντικό σταμάτησε αμέσως δεξιά και έτρεξε με μια αγκαλιά χαρτομάντιλα και χειροπετσέτες που έχει πάντα μαζί του και ένα μπουκάλι νερό, και τα έδωσε στο μαυριδερό κύριο που συνέχισε ακάθεκτος να χύνει το περιεχόμενο του στομάχου του, επάνω μου!

      Όταν τελείωσε και αφού πλατσούρισε τα ήδη βρώμικα πόδια του μέσα σε αυτά τα υγρά κατέβηκε και το αφεντικό έβαλε τους φίλους του να με τινάξουν και να με καθαρίσουν! Άκουγα το αφεντικό να τους μιλάει άγρια και να τους φωνάζει, επειδή κανένας δεν ήθελε να με καθαρίσει! Τελικά, αφού τους πήρε και επιπλέον 15 ευρώ από τον λογαριασμό (τον άκουσα να λέει ότι έτσι ορίζει ο νόμος!) με πήγε αμέσως σε εκείνους τους πακιστανούς που με ...απολύμαναν σχεδόν! Είπαμε ρε παιδιά, καλό το ντουζάκι με τη πίεση, αλλά εκείνο το οινόπνευμα τι το θέλατε? Καήκανε τα ματάκια μου!

      Άλλη μια φορά θυμάμαι που το αφεντικό σταμάτησε και μπήκε μέσα μια μεγάλη κυρία που μόλις είχε τελειώσει τα ψώνια της στη λαϊκή... έβαλε επάνω μου όλες εκείνες τις σακούλες με τα φρούτα, που είχαν διάφορες μυρωδιές, αλλά από τη σακούλα που είχε μέσα ντομάτες άρχισε να χύνονται ζουμιά και γρήγορα γέμισα ντοματόζουμα! Όταν σταματήσαμε, η κυρία που έκανε το κορόιδο, αλλά την ανάγκασε το αφεντικό, με πήρε και με πήγε στην αυλή της και με έπλυνε με το λάστιχο του ποτίσματος! Δεν μπορώ να πω ...καλά ήταν, αλλά όχι όπως το ντουζ που κάνω με τους πακιστανούς στο βενζινάδικο!

      Δεν ξέρω πόσο θα ζήσω ακόμα, πριν το αφεντικό με πάει στην ανακύκλωση, αλλά το άκουσα πρόσφατα να λέει ότι δεν με αλλάζει με τίποτα και αν ποτέ με αλλάξει πάλι κάποιον απ' το σόι μας θα πάρει! Λέτε να ζήσω πολύ ακόμα και να έχω και πάλι την ευκαιρία να σας διηγηθώ τις εμπειρίες μου? Ποιός ξέρει...
Πάντως καλό θα είναι να γνωρίσετε ότι ακόμα και εγώ που εσείς νομίζετε ότι δεν έχω ψυχή, χρειάζομαι τη προσοχή σας και το σεβασμό σας για να μπορώ να επιβιώσω αξιοπρεπώς για να μπορείτε να με πατάτε με την άνεση σας και να αισθάνεστε καθαροί και σίγουροι!