Δουλεύω ταξί εδώ και 5 χρόνια περίπου (συνειδητή επιλογή και όχι επειδή "βγήκα από την φυλακή και δεν είχα τι να κάνω..."). Οδηγώ ένα όμορφο αυτοκίνητο, που μεταξύ των άλλων "καλουδιών" έχει και ηλεκτρονικό ταξίμετρο στον εσωτερικό καθρέπτη...
"Πολλή μούρη", μου λέγανε οι συνάδελφοι το 2007, χαρακτηρίζοντας το νέο μου, τότε, "gadgetάκι". Οι αντιδράσεις όμως από τους πελάτες ήταν και παραμένουν ποικιλόμορφες... Μερικές από αυτές βγάζουν γέλιο.
Μια κυρία με ρώτησε αν αυτό (δείχνοντας το ταξίμετρο) είναι ρολόι (ήταν μεσημέρι, έγραφε 5.87 €... και αναρωτήθηκα, πως το "5.87" μπορεί να είναι η ...ώρα!).
Άλλη με ρώτησε αν αυτά τα κόκκινα γράμματα δείχνουν με πόσο πηγαίνουμε... Της είπα, χαμογελώντας "δείχνει με ΠΟΣΑ θα πάτε εσείς στον προορισμό σας" και αμέσως μετά της εξήγησα ότι δείχνει ευρώ και όχι χιλιόμετρα ανά ώρα!
Μερικοί, κυρίως άντρες, μπαίνουν μέσα και αφού λένε τον προορισμό τους, αμέσως ψάχνουν με τα μάτια να δούνε που είναι το ταξίμετρο (αυτό το κάνουν πολλοί, άσχετα με το που είναι το ταξίμετρο). Το, μάλλον όμως, εντυπωσιακό ηχητικό σύστημα του αυτοκινήτου, που πλαισιώνεται με μια μεγάλη οθόνη 7 ιντσών η οποία δείχνει πολλές πληροφορίες, τους μπερδεύει στην αρχή και έτσι επικρατεί ησυχία και ...αυτοσυγκέντρωση, μέχρι να εκδηλωθούνε.
Αμέσως μετά ακολουθούν ερωτήσεις που χρήζουν ανάλογης απάντησης, αλλά ποτέ οι απαντήσεις δεν είναι κλισέ, αφού εξαρτάται από τον πελάτη, το στυλ του και τον τρόπο της ερώτησης. Τις περισσότερες φορές απλά δείχνω το ταξίμετρο στον καθρέπτη και ακολουθούν, γέλια αμηχανίας, (σχεδόν πάντα!), έκπληξη και αμέσως μετά καλά σχόλια, αλλά και πολλές ερωτήσεις!
Αλλά υπάρχουν και τα ευτράπελα:
-"Εσύ δεν έχεις ταξίμετρο;" (Κύριος, ρωτάει με απορία, αλλά και ανακριτικό ύφος του στυλ... "χμμμ… αμέσως σε πήρα χαμπάρι...")
-Τι να το κάνω το ταξίμετρο κύριε; Με τρία εκατομμύρια ευρώ θα είστε εντάξει!
Στην αμηχανία και το ανέκφραστο πρόσωπο του πελάτη, ακολουθεί από μένα χαμόγελο που συνοδεύεται με την προέκταση του δεξί μου δείκτη, που δείχνει το ταξίμετρο στον καθρέπτη... και έτσι αποκαθίσταται η ψυχική του ηρεμία!
----
-"Καλά ρε φίλε, πως δουλεύεις χωρίς ταξίμετρο;" ("μαγκάκι" 20-22 χρονών που κρατάει τα τσιγάρα και τον αναπτήρα στο ένα χέρι και το κινητό στο άλλο... για να μην πιάνουν χώρο οι τσέπες του...)
-"Αφού είναι ταξί μαϊμού, τι να το κάνω το ταξίμετρο;" (Η έκφραση πάντα ίδια ...αμηχανία και "βραχυκύκλωμα", ενώ προσπαθεί να σκεφτεί τι να πει... Μακάρι να μπορούσα να αποθανατίσω αυτές τις εκφράσεις...)
Πριν επέλθει πανικός όμως, ακολουθώ την ίδια συνταγή ...χαμόγελο-δείκτης κ.λ.π. και αρχίζουν και πάλι τα σχόλια και οι ερωτήσεις.
-----
-"Φίλε, που είναι το ρολόι;" (Κύπριος, όψιμος φοιτητής)
-"Δίπλα από το ταχύμετρο. Η ώρα είναι 12.25'..."
-"Όχι δεν κατάλαβες... το ρολόι που γράφει τα λεφτά."
(τα "λεπτά της ώρας;" σκέφτομαι να τον αποσυντονίσω εντελώς... αλλά δεν το κάνω...)
-Ααα... εννοείται το ταξίμετρο...
-Ναι... ναι, αυτό που δείχνει τα λεφτά.
-Νά το! (ξέρετε ακολουθεί το γνωστό πακέτο ..."χαμόγελο-δείκτης")
-Αααα... είπα και ΄γω.... (δεν ρωτώ "τι είπε"... φυσικά!)
-----
Ντροπαλή κυρία, που προφανώς έχει πάρει την απόφαση να ρωτήσει που επιτέλους είναι αυτό το ταξίμετρο, μετά από 1-2 λεπτά "οπτικής περιήγησης" στο ταμπλό του αυτοκινήτου.
-Συγνώμη κύριε... να σας κάνω μια ερώτηση....
Την διακόπτω πριν ολοκληρώσει με το γνωστό "πακέτο".
-Στον καθρέπτη κυρία!
-(με χαμόγελο ανακούφισης)... Α… θα το ρωτάνε κι'άλλοι ...έ; ... Ωραίο και πρωτότυπο! (το καλλιτεχνικό σχόλιο της γυναικείας ματιάς). Πρώτη φορά το βλέπω σε καθρέπτη...
-----
Επιβιβάζω στο αεροδρόμιο "Ελευθέριος Βενιζέλος". Κύριος 30 χρονών περίπου, μόνος, κοστουμαρισμένος, χωρίς αποσκευές... με χαρτοφύλακα Samsonite. Μοιάζει με "golden boy", αλλά έχει κάτι από "αλάνα" επάνω του...
-Καλημέρα φίλε μου!
-Καλημέρα σας κύριε! Που πάμε;
-Θα με πας στην πλατεία Μαβίλη ...σε παρακαλώ!
-Βεβαίως...! (και ανοίγω το ταξίμετρο με μεγαλοπρεπείς κινήσεις (ως συνήθως) για να προσέξει ότι ΕΚΕΙ είναι αυτό το ρημάδι!)
Το κοιτάει με περιέργεια...
Σιωπή...
Ακολουθεί γρήγορη οπτική περιήγηση στο ταμπλό....
Το ξανακοιτάει... και πάλι σιωπή.
Διακόπτω τον ειρμό του, αφού ο βομβητής της ζώνης έχει αρχίσει το εκνευριστικό τραγούδι του.. "Κύριε, θα βάλετε σας παρακαλώ την ζώνη σας;"
Ψελλίζει, "Ναι ...ναι...." και ενώ προσπαθεί να κουμπώσει την ζώνη του με μηχανικές κινήσεις, κυριολεκτικά καρφώνει τα μάτια του προς τον καθρέπτη... παρακολουθώντας το ταξίμετρο.
Το σκέπτεται λίγο ...και λέει, "Μη μου πεις ότι ΑΥΤΟ είναι ταξίμετρο;"
-"Μάλιστα κύριε! Το ταξίμετρο είναι."
-"ΤΙ ΕΙΠΕΣ ΤΩΡΑ ΡΕ;;;;... τι είπες τώραααα;;;" (με θαυμασμό και έκπληξη!)
-Τι είπα κύριε;... είπα ότι είναι το ταξίμετρο! (με προσποιούμενη έκπληξη)
-Ναι... ναι... το κατάλαβα... αλλά ...ΤΙ ΛΕΣ ΤΩΡΑ ΡΕ;;;;
Μέχρι την πλατεία Μαβίλη, πρέπει να επανέλαβε την φράση, "τι ΛΕΣ τώρα ρε;" γύρω στις 25-30 φορές και άλλες τόσες "τι ΕΙΠΕΣ τώρα ρε;" ....θυμίζοντας μου εκείνον το "δημοφιλή" Λορέντζο, της εξίσου "δημοφιλούς"(;) για την εποχή της, εκπομπής του Mega, "ΜΠΑΡ".
Οφείλω εδώ να ομολογήσω, ότι στο τέλος εξέφρασε τον θαυμασμό του μ'ένα γενναιόδωρο φιλοδώρημα και πολλά συγχαρητήρια για την κατάσταση του αυτοκινήτου μου και το σέρβις που έλαβε... (τουλάχιστον έτσι είπε).
"Πολλή μούρη", μου λέγανε οι συνάδελφοι το 2007, χαρακτηρίζοντας το νέο μου, τότε, "gadgetάκι". Οι αντιδράσεις όμως από τους πελάτες ήταν και παραμένουν ποικιλόμορφες... Μερικές από αυτές βγάζουν γέλιο.
Μια κυρία με ρώτησε αν αυτό (δείχνοντας το ταξίμετρο) είναι ρολόι (ήταν μεσημέρι, έγραφε 5.87 €... και αναρωτήθηκα, πως το "5.87" μπορεί να είναι η ...ώρα!).
Άλλη με ρώτησε αν αυτά τα κόκκινα γράμματα δείχνουν με πόσο πηγαίνουμε... Της είπα, χαμογελώντας "δείχνει με ΠΟΣΑ θα πάτε εσείς στον προορισμό σας" και αμέσως μετά της εξήγησα ότι δείχνει ευρώ και όχι χιλιόμετρα ανά ώρα!
Μερικοί, κυρίως άντρες, μπαίνουν μέσα και αφού λένε τον προορισμό τους, αμέσως ψάχνουν με τα μάτια να δούνε που είναι το ταξίμετρο (αυτό το κάνουν πολλοί, άσχετα με το που είναι το ταξίμετρο). Το, μάλλον όμως, εντυπωσιακό ηχητικό σύστημα του αυτοκινήτου, που πλαισιώνεται με μια μεγάλη οθόνη 7 ιντσών η οποία δείχνει πολλές πληροφορίες, τους μπερδεύει στην αρχή και έτσι επικρατεί ησυχία και ...αυτοσυγκέντρωση, μέχρι να εκδηλωθούνε.
Αμέσως μετά ακολουθούν ερωτήσεις που χρήζουν ανάλογης απάντησης, αλλά ποτέ οι απαντήσεις δεν είναι κλισέ, αφού εξαρτάται από τον πελάτη, το στυλ του και τον τρόπο της ερώτησης. Τις περισσότερες φορές απλά δείχνω το ταξίμετρο στον καθρέπτη και ακολουθούν, γέλια αμηχανίας, (σχεδόν πάντα!), έκπληξη και αμέσως μετά καλά σχόλια, αλλά και πολλές ερωτήσεις!
Αλλά υπάρχουν και τα ευτράπελα:
-"Εσύ δεν έχεις ταξίμετρο;" (Κύριος, ρωτάει με απορία, αλλά και ανακριτικό ύφος του στυλ... "χμμμ… αμέσως σε πήρα χαμπάρι...")
-Τι να το κάνω το ταξίμετρο κύριε; Με τρία εκατομμύρια ευρώ θα είστε εντάξει!
Στην αμηχανία και το ανέκφραστο πρόσωπο του πελάτη, ακολουθεί από μένα χαμόγελο που συνοδεύεται με την προέκταση του δεξί μου δείκτη, που δείχνει το ταξίμετρο στον καθρέπτη... και έτσι αποκαθίσταται η ψυχική του ηρεμία!
----
-"Καλά ρε φίλε, πως δουλεύεις χωρίς ταξίμετρο;" ("μαγκάκι" 20-22 χρονών που κρατάει τα τσιγάρα και τον αναπτήρα στο ένα χέρι και το κινητό στο άλλο... για να μην πιάνουν χώρο οι τσέπες του...)
-"Αφού είναι ταξί μαϊμού, τι να το κάνω το ταξίμετρο;" (Η έκφραση πάντα ίδια ...αμηχανία και "βραχυκύκλωμα", ενώ προσπαθεί να σκεφτεί τι να πει... Μακάρι να μπορούσα να αποθανατίσω αυτές τις εκφράσεις...)
Πριν επέλθει πανικός όμως, ακολουθώ την ίδια συνταγή ...χαμόγελο-δείκτης κ.λ.π. και αρχίζουν και πάλι τα σχόλια και οι ερωτήσεις.
-----
-"Φίλε, που είναι το ρολόι;" (Κύπριος, όψιμος φοιτητής)
-"Δίπλα από το ταχύμετρο. Η ώρα είναι 12.25'..."
-"Όχι δεν κατάλαβες... το ρολόι που γράφει τα λεφτά."
(τα "λεπτά της ώρας;" σκέφτομαι να τον αποσυντονίσω εντελώς... αλλά δεν το κάνω...)
-Ααα... εννοείται το ταξίμετρο...
-Ναι... ναι, αυτό που δείχνει τα λεφτά.
-Νά το! (ξέρετε ακολουθεί το γνωστό πακέτο ..."χαμόγελο-δείκτης")
-Αααα... είπα και ΄γω.... (δεν ρωτώ "τι είπε"... φυσικά!)
-----
Ντροπαλή κυρία, που προφανώς έχει πάρει την απόφαση να ρωτήσει που επιτέλους είναι αυτό το ταξίμετρο, μετά από 1-2 λεπτά "οπτικής περιήγησης" στο ταμπλό του αυτοκινήτου.
-Συγνώμη κύριε... να σας κάνω μια ερώτηση....
Την διακόπτω πριν ολοκληρώσει με το γνωστό "πακέτο".
-Στον καθρέπτη κυρία!
-(με χαμόγελο ανακούφισης)... Α… θα το ρωτάνε κι'άλλοι ...έ; ... Ωραίο και πρωτότυπο! (το καλλιτεχνικό σχόλιο της γυναικείας ματιάς). Πρώτη φορά το βλέπω σε καθρέπτη...
-----
Επιβιβάζω στο αεροδρόμιο "Ελευθέριος Βενιζέλος". Κύριος 30 χρονών περίπου, μόνος, κοστουμαρισμένος, χωρίς αποσκευές... με χαρτοφύλακα Samsonite. Μοιάζει με "golden boy", αλλά έχει κάτι από "αλάνα" επάνω του...
-Καλημέρα φίλε μου!
-Καλημέρα σας κύριε! Που πάμε;
-Θα με πας στην πλατεία Μαβίλη ...σε παρακαλώ!
-Βεβαίως...! (και ανοίγω το ταξίμετρο με μεγαλοπρεπείς κινήσεις (ως συνήθως) για να προσέξει ότι ΕΚΕΙ είναι αυτό το ρημάδι!)
Το κοιτάει με περιέργεια...
Σιωπή...
Ακολουθεί γρήγορη οπτική περιήγηση στο ταμπλό....
Το ξανακοιτάει... και πάλι σιωπή.
Διακόπτω τον ειρμό του, αφού ο βομβητής της ζώνης έχει αρχίσει το εκνευριστικό τραγούδι του.. "Κύριε, θα βάλετε σας παρακαλώ την ζώνη σας;"
Ψελλίζει, "Ναι ...ναι...." και ενώ προσπαθεί να κουμπώσει την ζώνη του με μηχανικές κινήσεις, κυριολεκτικά καρφώνει τα μάτια του προς τον καθρέπτη... παρακολουθώντας το ταξίμετρο.
Το σκέπτεται λίγο ...και λέει, "Μη μου πεις ότι ΑΥΤΟ είναι ταξίμετρο;"
-"Μάλιστα κύριε! Το ταξίμετρο είναι."
-"ΤΙ ΕΙΠΕΣ ΤΩΡΑ ΡΕ;;;;... τι είπες τώραααα;;;" (με θαυμασμό και έκπληξη!)
-Τι είπα κύριε;... είπα ότι είναι το ταξίμετρο! (με προσποιούμενη έκπληξη)
-Ναι... ναι... το κατάλαβα... αλλά ...ΤΙ ΛΕΣ ΤΩΡΑ ΡΕ;;;;
Μέχρι την πλατεία Μαβίλη, πρέπει να επανέλαβε την φράση, "τι ΛΕΣ τώρα ρε;" γύρω στις 25-30 φορές και άλλες τόσες "τι ΕΙΠΕΣ τώρα ρε;" ....θυμίζοντας μου εκείνον το "δημοφιλή" Λορέντζο, της εξίσου "δημοφιλούς"(;) για την εποχή της, εκπομπής του Mega, "ΜΠΑΡ".
Οφείλω εδώ να ομολογήσω, ότι στο τέλος εξέφρασε τον θαυμασμό του μ'ένα γενναιόδωρο φιλοδώρημα και πολλά συγχαρητήρια για την κατάσταση του αυτοκινήτου μου και το σέρβις που έλαβε... (τουλάχιστον έτσι είπε).
.png "English"){kind=small}
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου